Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

Έχει ρόδες το πλήρωμα στη ζωή;

Όσο και να αποφεύγω να σκέφτομαι και να ασπάζομαι απόψεις και ρήσεις που ξεκινούν με "ρόδες που γυρίζουν", συνεχίζουν με το "πλήρωμα του χρόνου", για να καταλήξουν συχνά στο πόσο "περίεργα παιχνίδια παίζει αυτή η ζωή", η οποία "καλή είναι, αλλά είναι με άλλον"....τόσο και πιο πολύ βρίσκομαι αντιμέτωπη με καταστάσεις που εξηγούνται μόνο έτσι...Και εντάξει όταν απλά τις ακούς, αν δε σου αρέσει γυρίζεις την πλάτη..όταν όμως συμβαίνουν μπροστά σου και όταν τα γεγονότα παίρνουν έκταση από εκεί που δεν το περιμένεις;
Τότε είναι που βρίσκομαι πάντα στην άβολη θέση να σκεφτώ όλα τα παραπάνω, μια και είναι η μόνη εξήγηση που μπορείς να δώσεις ή η μοναδική κριτική στο αποτέλεσμα που μπορείς να κάνεις ή να αντέξεις....
Θεωρούσα πάντα ότι προκειμένου να μας συμβεί κάτι, καλό ή κακό, ενδιαφέρον ή αδιάφορο, κάπου βάζουμε ο χεράκι μας, αν όχι έστω το μυαλουδάκι μας...η δύναμή του άλλωστε είναι τεράστια...Τον τελευταίο καιρό όμως παρατηρώ πως τα πράγματα είναι πάντα πιο απλά από ότι νομίζουμε και συχνά ακολουθούν τη δική τους σειρά....
Πάντα έψαχνα τη ρίζα ή την έβαζα εγώ και έπειτα την κορυφή για να νιώσω αρμονικά την ολοκλήρωση...Τις φορές που δεν έβρισκα την κορυφή, απλά προσπαθούσα και έκανα τα πάντα να την κοιτάξω.

Τελικά όμως ίσως είναι καλύτερα να μην κάνεις τα πάντα, να μην ψάχνεις πάντα τις κορυφές. Όταν δεν ασχοληθείς, όταν πραγματικά για λίγο έστω σου φύγει από το μυαλό, τότε μπορεί να τη δεις μπροστά σου, να τρυπώνει στο μπαλκόνι. Ξαφνιάζεσαι μεν, αλλά η μυρωδιά είναι οικεία. Είναι εκεί μπροστά σου, εκείνη τη στιγμή που δεν σε απασχολούσε. Που είχες ξεχάσει την ύπαρξή της...
Η γαλήνη ήρθε από μόνη της λοιπόν, η γαλήνη που φέρνει η δική της θέληση. Και τώρα ναι αφού θέλει, θα σου μιλήσει. Μα γι αυτό ήρθε...Κι εσύ μπορεί και να κοκκινίσεις από τη χαρά, την αμηχανία, αλλά βασικά από το απρόσμενο...Και δυστυχώς όταν τα διηγηθείς στη φίλη σου, δε θα χει να σου πει κάτι άλλο, παρά μόνο..."Ε, είδες ρόδα είναι και γυρίζει..."
Ε και; Δεν πειράζει! Ας αφήσουμε και τίποτα να το λύσει κανείς άλλος....