Τρίτη 11 Αυγούστου 2009

Μπανίτσα Μανίτσα...

Οι διακοπές!!! Όταν γίνεται γυναικεία υπόθεση είναι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο απολαυστική... Διάβαζα τώρα τελευταία ένα θέμα με αναφορές γυναικών διαφόρων ηλικιών από εμπειρίες διακοπών. Όταν τελείωσε το τρισέλιδο μου έμεινε μόνο μία γεύση, ένα κοινό σημείο όλων των ιστοριών: "Μας αρέσει που περνάμε μπροστά στον καθρέφτη τόσο χρόνο, που μπορούμε να περιποιηθούμε, να γίνουμε κούκλες για να βγούμε έξω...Όχι όμως, το φλερτ δε μας αφορά.."
Το εν λόγω συμπαθητικό, καλοκαιρινό θεματάκι κατά τα άλλα, που ναι ήταν κάτι από άρωμα γυναίκας, εμένα μου προκάλεσε ενοχλητική στομαχική διαταραχή...Και όχι εντάξει δε σνομπάρω αυτές τις γυναίκες. Όμως απλά έχω να παρατηρήσω ότι δεν είναι όλες έτσι.
Αν ήμουν άντρας και λάτρης του γυναικείου φύλου δε θα μου άρεζε καθόλου να διάβαζα κάτι τέτοιο...Και το χειρότερο είναι: αν όλα αυτά με έπειθαν; κρίμα...
Ποιο είναι το σωστό και αν υπάρχει ή πώς μετριέται η θηλυκότητα δεν ξέρω, ξέρω όμως ότι υπάρχουν πολλές γυναίκες εκεί έξω, που δε θέλουν να ασχοληθούν με τα γοβάκια τους στις διακοπές. Που γουστάρουν να απολαύσουν την ανατολή και τη δύση από το ίδιο σημείο και το σημαντικότερο: γουστάρουν να φλερτάρουν δίχως eye liner και να το παραδεχτούν.
Πραγματικά καμιά φορά αναρωτιέμαι ποιον νοιάζει το eye liner και η γόβα όταν το κύμα φλερτάρει με την πετσέτα και το φεγγάρι με σένα...
Δεν ξέρω αν αυτό είναι "αντρικό" ή αν εγώ αγοροκόριτσο ή αν όλη αυτή η άποψη απλά ρηχή.
Δεν κατάλαβα ποτέ όμως και φυσικά αρνούμαι να το κάνω, πόσο σχετικός είναι ο αυθόρμητος ξαφνικός έρωτας με το μιλημένο, προσχεδιασμένο, "μπογιατισμένο" φλερτ...
Και τελικά τι μας γεμίζει περισσότερο στο ξημέρωμα; Η μουντζουρωμένη ματιά με τη θλιμμένη σκέψη της λάθος επιλογής στη μάσκαρα ή η καθαρή ματιά που εκπέμπει ευτυχία και τελικά μέσα στην καθαρότητα της βουτάει στη θάλασσα, απολαμβάνοντας το δροσερό της τέλος;.....