Καταδικασμένοι στην απομόνωση,
εγκλωβισμένοι, περιστρεφόμαστε
μέσα στο "εγώ" μας
νομίζουμε έτσι πως φτάνουμε στο τέλος,
μα δεν καταλαβαίνουμε ότι κοιτάμε δίχως να βλέπουμε,
ακούμε δίχως να καταννοούμε,
νιώθουμε δίχως να το θέλουμε
και έτσι θέλουμε ότι μας επιβάλλεται...
Τελικά ίσως και να τα καταφέρουν;
Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008
Βίασε 10χρονο κοριτσάκι ενώ κοιμόταν
Το διάβασα σήμερα στα διάφορα site... συγκλονιστικό... για ακόμη μια φορά, που δυστυχώς δε θα είναι η τελευταία... ας ελπίσω τουλάχιστον η απόφαση να καθησυχάσει κάπως εμάς... μια και η μικρή δε θα ηρεμήσει ποτέ...
"Το κοριτσάκι έχει τραυματιστεί και ψυχολογικά, όπως λένε οι γονείς του και κοιμάται στο δωμάτιο τους σ' ένα στρώμα που έχουν βάλει στο πάτωμα. Το 10χρονο κοριτσάκι κοιμόταν στην πάνω κουκέτα του δωματίου που μοιραζόταν με την αδελφή του, όταν αισθάνθηκε τα χέρια ενός άντρα στο σώμα της. Τρέμοντας από το φόβο, έμεινε ακίνητη, προσποιούμενη ότι κοιμάται, για να μην της κάνει κακό. Πίστευε ότι αν φώναζε, ίσως τη σκότωνε. Τη βίασε με την ησυχία του και μόνο όταν έφυγε, έτρεξε η μικρή κλαίγοντας στο δωμάτιο των γονιών της. Εκείνοι μη μπορώντας να φανταστούν ότι ήταν δυνατό να συμβεί κάτι τέτοιο, νόμισαν ότι είδε κάποιο εφιάλτη και την πήγαν πίσω στο δωμάτιό της να κοιμηθεί. Την άλλη μέρα το πρωί, όμως, ο πατέρας του παιδιού είδε που έλειπε το σύρμα από το παράθυρο και ειδοποίησε την αστυνομία. Ο ένοχος εντοπίστηκε και σήμερα βρίσκεται ενώπιον της δικαιοσύνης. Η εγκληματική πράξη συνέβη στις 15 Οκτωβρίου 2007, ο δε δράστης έμενε σε απόσταση 50 μέτρων από το σπίτι του θύματός του. Το κοριτσάκι έχει τραυματιστεί και ψυχολογικά, έχει γίνει η σκιά του εαυτού της, όπως λένε οι γονείς του και κοιμάται στο δωμάτιο τους σ' ένα στρώμα που έχουν βάλει στο πάτωμα. Ο δικηγόρος υπεράσπισης του 32χρονου που τη βίασε, είπε ότι ο δράστης νόμιζε ότι η μικρή ήταν 17 χρόνων και δεν μπόρεσε να προχωρήσει στη σεξουαλική πράξη όταν αντιλήφθηκε ότι δεν είχε ακόμη στα απόκρυφά της τα σημάδια εφηβείας. Η κατήγορος, όμως, ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι ψέμα, δεδομένου ότι τη 10χρονη τη βίασε σεξουαλικά. Η απόφαση του δικαστηρίου θα βγει την ερχόμενη εβδομάδα. Ο δράστης εν τω μεταξύ κρατείται"....
"Το κοριτσάκι έχει τραυματιστεί και ψυχολογικά, όπως λένε οι γονείς του και κοιμάται στο δωμάτιο τους σ' ένα στρώμα που έχουν βάλει στο πάτωμα. Το 10χρονο κοριτσάκι κοιμόταν στην πάνω κουκέτα του δωματίου που μοιραζόταν με την αδελφή του, όταν αισθάνθηκε τα χέρια ενός άντρα στο σώμα της. Τρέμοντας από το φόβο, έμεινε ακίνητη, προσποιούμενη ότι κοιμάται, για να μην της κάνει κακό. Πίστευε ότι αν φώναζε, ίσως τη σκότωνε. Τη βίασε με την ησυχία του και μόνο όταν έφυγε, έτρεξε η μικρή κλαίγοντας στο δωμάτιο των γονιών της. Εκείνοι μη μπορώντας να φανταστούν ότι ήταν δυνατό να συμβεί κάτι τέτοιο, νόμισαν ότι είδε κάποιο εφιάλτη και την πήγαν πίσω στο δωμάτιό της να κοιμηθεί. Την άλλη μέρα το πρωί, όμως, ο πατέρας του παιδιού είδε που έλειπε το σύρμα από το παράθυρο και ειδοποίησε την αστυνομία. Ο ένοχος εντοπίστηκε και σήμερα βρίσκεται ενώπιον της δικαιοσύνης. Η εγκληματική πράξη συνέβη στις 15 Οκτωβρίου 2007, ο δε δράστης έμενε σε απόσταση 50 μέτρων από το σπίτι του θύματός του. Το κοριτσάκι έχει τραυματιστεί και ψυχολογικά, έχει γίνει η σκιά του εαυτού της, όπως λένε οι γονείς του και κοιμάται στο δωμάτιο τους σ' ένα στρώμα που έχουν βάλει στο πάτωμα. Ο δικηγόρος υπεράσπισης του 32χρονου που τη βίασε, είπε ότι ο δράστης νόμιζε ότι η μικρή ήταν 17 χρόνων και δεν μπόρεσε να προχωρήσει στη σεξουαλική πράξη όταν αντιλήφθηκε ότι δεν είχε ακόμη στα απόκρυφά της τα σημάδια εφηβείας. Η κατήγορος, όμως, ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι ψέμα, δεδομένου ότι τη 10χρονη τη βίασε σεξουαλικά. Η απόφαση του δικαστηρίου θα βγει την ερχόμενη εβδομάδα. Ο δράστης εν τω μεταξύ κρατείται"....
Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008
Πού πήγε ο "πάγκος";
Και μετά τις διακοπές και την αρκετά μεγάλη άδεια, που φυσικά μας δόθηκε απλόχερα (για πολύ συγκεκριμένους λόγους) να 'μαστε πάλι πίσω...
Έτσι, ... "κάθε κατεργάρης στον πάγκο του"! Τώρα βέβαια αυτά ισχύουν μάλλον για ένα μέρος των αδειούχων, αφού οι υπόλοιποι, χωρίς να μπορώ να πω με βεβαιότητα αν είναι λιγότεροι ή περισσότεροι... ψάχνουν ακόμη τον "πάγκο" τους!
Θα μου πεις τώρα γιατί τον ψάχνουν! Ίσως ξέχασαν πού τον άφησαν, ίσως απλά χάθηκε, ίσως δεν θέλουν να τον βρουν ή ίσως και να τους τον πήραν ή να τον χάλασαν επίτηδες για μια ακόμη φορά...
Ελπίζω να μάθουμε σιγά σιγά τι συνέβη, γιατί ο χειμώνας φτάνει και το κρύο κάποιες φορές είναι ανυπόφορο, όταν δεν το θες...
Αυτά προς το παρόν!
Έτσι, ... "κάθε κατεργάρης στον πάγκο του"! Τώρα βέβαια αυτά ισχύουν μάλλον για ένα μέρος των αδειούχων, αφού οι υπόλοιποι, χωρίς να μπορώ να πω με βεβαιότητα αν είναι λιγότεροι ή περισσότεροι... ψάχνουν ακόμη τον "πάγκο" τους!
Θα μου πεις τώρα γιατί τον ψάχνουν! Ίσως ξέχασαν πού τον άφησαν, ίσως απλά χάθηκε, ίσως δεν θέλουν να τον βρουν ή ίσως και να τους τον πήραν ή να τον χάλασαν επίτηδες για μια ακόμη φορά...
Ελπίζω να μάθουμε σιγά σιγά τι συνέβη, γιατί ο χειμώνας φτάνει και το κρύο κάποιες φορές είναι ανυπόφορο, όταν δεν το θες...
Αυτά προς το παρόν!
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008
Τίποτα...έτσι απλά...
Τώρα τι να πω...έχω να "χτυπήσω" καιρό, γιατί μάλλον έχω "χτυπήσει" εδώ και καιρό...
Σκέφτομαι τόσα πολλά και μου είναι αδύνατον να τα βάλω σε μια τάξη...Συμβαίνουν όμως και άλλα τόσα...Και όλα τόσο περίεργα, ίσως κάποια... απλά αδιαννόητα. Τώρα θα μου πεις είναι καλό όσο μεγαλώνεις να "βλέπεις" αλλιώς... γιατί έτσι διώχνεις τη μονοτονία μακριά... τη μονοτονία και τη μετριότητα...
Βέβαια, είναι και κάποια, που πραγματικά έχουν "ριζώσει" μέσα μου: όταν η κορυφή του δέντρου χαλάσει ή απλά σε ενοχλεί γιατί "σου κρύβει τον ήλιο", ναι μπορείς να την κόψεις... Αυτό όμως δε σημαίνει ότι φταίει η κορυφή, που σε ενόχλησε. Αν δεν υπήρχε η ρίζα εκεί, το δέντρο δε θα είχε γίνει ποτέ τόσο ψηλό και συχνά "ενοχλητικό". Η κορυφή αφού πάρει τον χρόνο της, θα ξαναμεγαλώσει και αφού σε ενόχλησε την πρώτη φορά, θα σου ξανακρύψει τον ήλιο...Μόνο αν μεταφέρεις τη ρίζα, θα βρεις τη λύση... είναι όμως αρκετά βαρύ για σένα, το ξέρω. Κουράστηκες αρκετά... το ξέρω... κάντο όμως, αφού έτσι έχεις μάθει...θα βρεις τον τρόπο.
Σκέφτομαι τόσα πολλά και μου είναι αδύνατον να τα βάλω σε μια τάξη...Συμβαίνουν όμως και άλλα τόσα...Και όλα τόσο περίεργα, ίσως κάποια... απλά αδιαννόητα. Τώρα θα μου πεις είναι καλό όσο μεγαλώνεις να "βλέπεις" αλλιώς... γιατί έτσι διώχνεις τη μονοτονία μακριά... τη μονοτονία και τη μετριότητα...
Βέβαια, είναι και κάποια, που πραγματικά έχουν "ριζώσει" μέσα μου: όταν η κορυφή του δέντρου χαλάσει ή απλά σε ενοχλεί γιατί "σου κρύβει τον ήλιο", ναι μπορείς να την κόψεις... Αυτό όμως δε σημαίνει ότι φταίει η κορυφή, που σε ενόχλησε. Αν δεν υπήρχε η ρίζα εκεί, το δέντρο δε θα είχε γίνει ποτέ τόσο ψηλό και συχνά "ενοχλητικό". Η κορυφή αφού πάρει τον χρόνο της, θα ξαναμεγαλώσει και αφού σε ενόχλησε την πρώτη φορά, θα σου ξανακρύψει τον ήλιο...Μόνο αν μεταφέρεις τη ρίζα, θα βρεις τη λύση... είναι όμως αρκετά βαρύ για σένα, το ξέρω. Κουράστηκες αρκετά... το ξέρω... κάντο όμως, αφού έτσι έχεις μάθει...θα βρεις τον τρόπο.
Τρίτη 17 Ιουνίου 2008
"Δε θέλω καρδιά μου να κλαις"
Είχα μια κουβέντα χθες... κι ετσι απλά (όσο απλό μπορεί να είναι, που δεν ξέρω αν μπορεί)... θυμηθήκαμε τον Άσιμο, όταν γύρισα τον "άκουσα" πάλι... κάτι που είχα χρόνια να κάνω είναι η αλήθεια...και κακώς...
Δε θα σχολιάσω τίποτα άλλο, έτσι για να μην χαλάσω, αυτό που ακολουθεί..:
"Τον πόλεμο μισώ, κι απ' τη ζωή αποζητώ
Να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
Κι ας ήταν μια φορά, να μ' είχες πάρει αγκαλιά
Το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.........
Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά".......(Ν. Ασιμος)
Δε θα σχολιάσω τίποτα άλλο, έτσι για να μην χαλάσω, αυτό που ακολουθεί..:
"Τον πόλεμο μισώ, κι απ' τη ζωή αποζητώ
Να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
Κι ας ήταν μια φορά, να μ' είχες πάρει αγκαλιά
Το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.........
Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά".......(Ν. Ασιμος)
Δευτέρα 9 Ιουνίου 2008
Πολύ μπροστά η ... Βραζιλία!
Το παραθέτω όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στο site της Καθημερινής... και οι σκέψεις δικιές σας..
Εγχειρήσεις αλλαγής φύλου δημοσία δαπάνη στη Βραζιλία
Η κυβέρνηση της Βραζιλίας θα αρχίσει να πληρώνει για τις εγχειρήσεις αλλαγής φύλου στα δημόσια νοσοκομεία, μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα δηλώσεις του προέδρου Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και του υπουργού Υγείας, Ζοζέ Γκόμες Τεμποράο.
Ο υπουργός Υγείας έκανε την ανακοίνωση αυτή αργά το βράδυ της Πέμπτης, όταν, μαζί με τον Λούλα, άνοιξαν τις εργασίες του πρώτου Εθνικού Συνεδρίου Συνέδριο Ομοφυλοφίλων, Λεσβιών, Αμφισεξουαλικών, Τραβεστί και Τρανσέξουαλ, που διεξάγεται στην Μπραζίλια.
Ο Γκόμες Τεμποράο είπε ότι η απόφαση αυτή είναι σύμφωνη με την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση όσον αφορά τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Ο Λούλα είπε μάλιστα ότι η άρνηση του κράτους να πληρώσει αυτές τις εγχειρήσεις ισοδυναμεί με «διάκριση».
Όταν πληρώνετε φόρους κανείς δεν σας ρωτάει ποιος είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός σας. Γιατί να γίνονται διακρίσεις σε βάρος σας όταν αποφασίζετε ελεύθερα τι θα κάνετε με το κορμί σας;» διερωτήθηκε ο πρόεδρος της Βραζιλίας.
Το Ομοσπονδιακό Ιατρικό Συμβούλιο της Βραζιλίας είχε εγκρίνει τις εγχειρήσεις αυτές στα τέλη της δεκαετίας του 1990 όμως μέχρι τώρα γίνονταν μόνο σε ιδιωτικές κλινικές και το κόστος τους είναι πολύ υψηλό. Όπως είπε ο Γκόμες Τεμποράο, αρχικά οι επεμβάσεις αυτού του είδους θα γίνονται μόνο στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία των μεγάλων πόλεων.
Εγχειρήσεις αλλαγής φύλου δημοσία δαπάνη στη Βραζιλία
Η κυβέρνηση της Βραζιλίας θα αρχίσει να πληρώνει για τις εγχειρήσεις αλλαγής φύλου στα δημόσια νοσοκομεία, μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα δηλώσεις του προέδρου Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και του υπουργού Υγείας, Ζοζέ Γκόμες Τεμποράο.
Ο υπουργός Υγείας έκανε την ανακοίνωση αυτή αργά το βράδυ της Πέμπτης, όταν, μαζί με τον Λούλα, άνοιξαν τις εργασίες του πρώτου Εθνικού Συνεδρίου Συνέδριο Ομοφυλοφίλων, Λεσβιών, Αμφισεξουαλικών, Τραβεστί και Τρανσέξουαλ, που διεξάγεται στην Μπραζίλια.
Ο Γκόμες Τεμποράο είπε ότι η απόφαση αυτή είναι σύμφωνη με την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση όσον αφορά τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Ο Λούλα είπε μάλιστα ότι η άρνηση του κράτους να πληρώσει αυτές τις εγχειρήσεις ισοδυναμεί με «διάκριση».
Όταν πληρώνετε φόρους κανείς δεν σας ρωτάει ποιος είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός σας. Γιατί να γίνονται διακρίσεις σε βάρος σας όταν αποφασίζετε ελεύθερα τι θα κάνετε με το κορμί σας;» διερωτήθηκε ο πρόεδρος της Βραζιλίας.
Το Ομοσπονδιακό Ιατρικό Συμβούλιο της Βραζιλίας είχε εγκρίνει τις εγχειρήσεις αυτές στα τέλη της δεκαετίας του 1990 όμως μέχρι τώρα γίνονταν μόνο σε ιδιωτικές κλινικές και το κόστος τους είναι πολύ υψηλό. Όπως είπε ο Γκόμες Τεμποράο, αρχικά οι επεμβάσεις αυτού του είδους θα γίνονται μόνο στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία των μεγάλων πόλεων.
Ζήτω οι μαϊντανοί!!
Και οι ειδήμονες ξαναχτυπούν.
Φαίνεται πως όλοι αυτοί οι «μαϊντανοί» περιμένουν να γίνει κάτι τόσο άσχημο, προκειμένου να βγουν στα παράθυρα και να αρχίσουν να αναλύουν. Ο αγαπητός ηθοποιός είναι νεκρός. Είναι νεκρός εδώ και μέρες. Δεν είναι ώρα πια να σταματήσει το «σίριαλ»; Ο Νίκος Σεργιανόπουλος έφυγε από τη ζωή και τότε θυμήθηκαν όλοι να αναλύσουν κάθε λογής κοινωνικό φαινόμενο.
Παριστάνοντας τους «επιτυχημένους» ντετέκτιβ, γιατροί, δικηγόροι, ψυχολόγοι και δημοσιογράφοι αναλύουν καθημερινά τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις και τη μάστιγα των ναρκωτικών. Όλα αυτά όμως τα θυμηθήκαμε τώρα και με αφορμή έναν άνθρωπο, επειδή τυγχάνει να είναι επώνυμος. Κάποια στιγμή όμως πρέπει όλοι αυτοί να σκεφτούν ότι πιθανόν παρακολουθεί ειδήσεις, «πρωινάδικα» και όλες τις άλλες «κουσκουσιάρικες» εκπομπές, η μητέρα του, η αδερφή του και η οικογένεια του. Και όλοι αυτοί πραγματικά πενθούν… μα μάλλον δεν τους αφήνουν.
Οι επιλογές ήταν δικές του και τώρα πια δε μπορεί να απαντήσει σε τίποτα. Δεν μπορείς την ώρα που ο άλλος «έφυγε», να του ασκείς κριτική για τον τρόπο ζωής του. Φτάνει πια. Λίγο αξιοπρέπεια και ελάχιστος σεβασμός.
Ξαφνικά, όταν οι εκπομπές δεν «παίζουν» αυτό καθαυτό το γεγονός, αρκούνται στο να παίξουν θέματα για την ανδρική πορνεία, την ομοφυλοφιλία και τα ναρκωτικά. Γιατροί κάθε ειδικότητας και ψυχολόγοι κάνουν λόγο για τους κινδύνους του «αγοραίου» έρωτα. Αφήστε να περάσει λίγος καιρός. Κάποιοι άνθρωποι υποφέρουν πραγματικά.
Σταματήστε, γιατί αλλιώς θα κλείσει για πάντα η ΤV. Και το εύχομαι.
Φαίνεται πως όλοι αυτοί οι «μαϊντανοί» περιμένουν να γίνει κάτι τόσο άσχημο, προκειμένου να βγουν στα παράθυρα και να αρχίσουν να αναλύουν. Ο αγαπητός ηθοποιός είναι νεκρός. Είναι νεκρός εδώ και μέρες. Δεν είναι ώρα πια να σταματήσει το «σίριαλ»; Ο Νίκος Σεργιανόπουλος έφυγε από τη ζωή και τότε θυμήθηκαν όλοι να αναλύσουν κάθε λογής κοινωνικό φαινόμενο.
Παριστάνοντας τους «επιτυχημένους» ντετέκτιβ, γιατροί, δικηγόροι, ψυχολόγοι και δημοσιογράφοι αναλύουν καθημερινά τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις και τη μάστιγα των ναρκωτικών. Όλα αυτά όμως τα θυμηθήκαμε τώρα και με αφορμή έναν άνθρωπο, επειδή τυγχάνει να είναι επώνυμος. Κάποια στιγμή όμως πρέπει όλοι αυτοί να σκεφτούν ότι πιθανόν παρακολουθεί ειδήσεις, «πρωινάδικα» και όλες τις άλλες «κουσκουσιάρικες» εκπομπές, η μητέρα του, η αδερφή του και η οικογένεια του. Και όλοι αυτοί πραγματικά πενθούν… μα μάλλον δεν τους αφήνουν.
Οι επιλογές ήταν δικές του και τώρα πια δε μπορεί να απαντήσει σε τίποτα. Δεν μπορείς την ώρα που ο άλλος «έφυγε», να του ασκείς κριτική για τον τρόπο ζωής του. Φτάνει πια. Λίγο αξιοπρέπεια και ελάχιστος σεβασμός.
Ξαφνικά, όταν οι εκπομπές δεν «παίζουν» αυτό καθαυτό το γεγονός, αρκούνται στο να παίξουν θέματα για την ανδρική πορνεία, την ομοφυλοφιλία και τα ναρκωτικά. Γιατροί κάθε ειδικότητας και ψυχολόγοι κάνουν λόγο για τους κινδύνους του «αγοραίου» έρωτα. Αφήστε να περάσει λίγος καιρός. Κάποιοι άνθρωποι υποφέρουν πραγματικά.
Σταματήστε, γιατί αλλιώς θα κλείσει για πάντα η ΤV. Και το εύχομαι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
